Dy botë 'të banueshme', të ngjashme me Tokën, u gjetën në orbitën e një ylli jo shumë larg Sistemit Diellor

Galaktika jonë mund të jetë plot me planetë të jetueshëm si i yni, pasi astronomët vunë re dy planetë të tjerë të ngjashëm me Tokën në 'zonën e banueshme' në një yll aty pranë. Studiuesit gjetën dy planetë me masa të ngjashme me Tokën që rrotullohen rreth yllit GJ 1002, një xhuxh i kuq që është më pak se 16 vite dritë nga Sistemi Diellor. Yjet xhuxh të kuq janë të vegjël dhe të ftohtë në temperaturë dhe janë lloji më i zakonshëm i yjeve në galaktikën tonë të Rrugës së Qumështit. Alejandro Suarez Mascareno, një studiues në Institutin de Astrofisica de Canarias në Ishujt Kanarie, tha: "Natyra duket e vendosur të na tregojë se planetët e ngjashëm me Tokën janë shumë të zakonshëm. Me këto dy ne tani njohim shtatë në sistemet planetare mjaft afër Diellit. Të dy planetët janë në zonën e banueshme të yllit të tyre, ku temperatura është në nivelin që mund të ekzistojë uji i lëngshëm. GJ 1002b, brendësia e të dyjave, merr pak më shumë se 10 ditë për të përfunduar një orbitë rreth yllit, ndërsa GJ 1002c ka nevojë për pak më shumë se 21 ditë. Bashkautorja, Vera Maria Passegger tha: "GJ 1002 është një yll xhuxh i kuq, me pothuajse një të tetën e masës së Diellit. Është një yll mjaft i ftohtë dhe i zbehtë. Kjo do të thotë se zona e tij e banueshme është shumë afër yllit". Studiuesit besojnë se mund të jetë e mundur të zbulohet struktura e atmosferës së tyre – duke përfshirë edhe nëse ka oksigjen. Afërsia e yllit me Sistemin tonë Diellor nënkupton që dy planetët, veçanërisht GJ 1002c, mund të analizojnë atmosferat e tyre bazuar ose në dritën e tyre të reflektuar ose në emetimin e tyre termik. Zbulimi u bë falë një bashkëpunimi midis ekipeve që qëndrojnë pas dy spektrografëve të gjuetisë së planetit, Espresso dhe Carmenes. GJ 1002 u vëzhgua nga Carmenes midis 2017 dhe 2019, dhe nga Espresso mes 2019 dhe 2021. Vetëm duke përdorur të dy instrumentet së bashku ishte e mundur të matej drita nga planeti. Ignasi Ribas, studiues në Institutin e Shkencave Hapësinore në Barcelonë, tha: "Për shkak të temperaturës së saj të ulët, drita e dukshme nga GJ 1002 është shumë e dobët për të matur ndryshimet e saj në shpejtësi me shumicën e spektrografëve". Carmenes ka një ndjeshmëri mbi një gamë të gjerë gjatësie vale afërsisht infra të kuqe që është superiore ndaj atyre të spektrografëve të tjerë që synojnë zbulimin e ndryshimeve në shpejtësinë e yjeve, dhe kjo e lejoi atë të studionte GJ 1002 nga teleskopi 3.5 metra në Observatorin Calar Alto në Almeria të Spanjës.