Anatomia e sindromës “imposter”: Çfarë është dhe si ta trajtojmë atë

Sindroma “imposter”, e cila manifestohet në një sërë simptomash duke përfshirë perfeksionizmin, dyshimin e pajustifikuar në vetvete dhe frikën se do të zbulohet paaftësia juaj, prek njerëzit e të gjitha moshave, prejardhjeve dhe përvojave dhe mund të shfaqet në të gjitha fushat e jetës, nga puna dhe arsimi, për miqësitë, marrëdhëniet dhe hobi. Fenomeni, i cili u shpik nga psikologët në vitin 1978, përkufizohet si një ndjenjë ankthi dhe pamundësie për t'u ndjerë i vërtetuar nga brenda, pavarësisht nga të gjitha shenjat objektive të arritjes dhe suksesit. Për personat e jashtëm, duket sikur po shkëlqeni, por nga brenda ndiheni të frikësuar, joadekuat dhe madje edhe mashtrues. Është një kombinim i fuqishëm që është veçanërisht i përhapur tek femrat, raporton “The Independent”, transmeton Klankosova.tv. Sipas një studimi të 4000 të rriturve të porositur nga “Galaxy”, 53 për qind e grave britanike vuajnë nga sindroma “imposter”, e cila zakonisht arrin kulmin në mes dhe në fund të të njëzetave. Sindroma është universale por për disa e përjetshme. “Ne duhet të normalizojmë sindromën dhe të kujtojmë se është një përvojë e zakonshme”, thotë Shona Horsman, e cila ka qenë trajnere profesioniste e karrierës për njëzet vjet dhe ofron mbështetje përmes “Work It Out”, një shërbim i krijuar nga Fondi i Grave të Reja. Filloni duke bërë një listë të të gjitha gjërave në të cilat jeni të mirë, në çdo fushë të jetës suaj, qofshin cilësitë profesionale, apo aftësitë që lidhen me interesat, hobit dhe marrëdhëniet. Sindroma imposter mund të nxitet nga presioni për të performuar sa më mirë në çdo rrethanë. Kur nuk e bëni, ndjenjat e paaftësisë dhe ankthit fryhen. Shona sugjeron një qasje më të sjellshme që përfshin papërsosmërinë. “Njerëzit janë të shkëlqyeshëm për të vënë në dukje se ku gjërat kanë shkuar keq, ose duke u fokusuar në pjesët më të këqija”, thotë ajo. “Por duke kapërcyer nevojën që gjithçka të jetë perfekte, ju mund të zhvilloni aftësinë nga diçka që nuk ju shkoi si e menduat”. Në vend që të analizoni të gjitha arsyet pse nuk keni gjetur një punë, pyesni se çfarë mësuat për veten tuaj në këtë proces.