Tani që presidenti rus Vladimir Putin ka siguruar mandatin e tij të pestë historik në detyrë, është qartësisht e qartë se ai do t'i kushtojë periudhën e ardhshme gjashtëvjeçare në Kremlin, ndjekjes së obsesionit të tij paranojak për t'u përballur me Perëndimin.
Duke regjistruar një rekord të epokës post-sovjetike për të fituar gati 88 për qind të votave, Putini e përdori fitoren e tij për t’u kujtuar rusëve se ata kurrë nuk do të frikësohen nga Perëndimi.
“Pavarësisht se kush apo sa duan të na frikësojnë, pavarësisht se kush apo sa duan të na shtypin, vullnetin tonë, vetëdijen tonë – askush nuk ka pasur sukses në diçka të tillë në histori”, tha ai. “Nuk ka funksionuar tani dhe nuk do të funksionojë në të ardhmen. Kurrë”.
Sipas narrativës së Putinit, ai po lufton përpjekjet perëndimore për të dobësuar Rusinë përmes një përpjekjeje të pandërprerë për të bindur vende, si Ukraina, që më parë binin nën sferën e ndikimit të Moskës për t'u bashkuar me NATO-n dhe Bashkimin Evropian.
Kjo do të thotë se Putini 71-vjeçar do të ndihet plotësisht i justifikuar për të shfrytëzuar fitoren e tij masive në zgjedhje për të vazhduar ndjekjen e agjendës së tij për të rindërtuar Rusinë në një superfuqi globale, edhe nëse rrezikon të provokojë një konflikt të madh me Perëndimin.
Presidenti rus sigurisht nuk iu shmang kësaj çështjeje kur iu drejtua një pyetje për mundësinë e përfshirjes në një konfrontim të drejtpërdrejtë me Perëndimin gjatë konferencës së tij për shtyp paszgjedhore.
“Unë mendoj se gjithçka është e mundur në botën moderne… është e qartë për të gjithë se kjo do të jetë një hap larg nga një Luftë e Tretë Botërore në shkallë të plotë”.
Vërejtjet e Putinit justifikojnë komentet e fundit të bëra nga udhëheqësit e NATO-s duke paralajmëruar se shtrirja e plotë e ambicieve territoriale të liderit rus shtrihet shumë përtej kufijve të Ukrainës.
Presidenti amerikan, Joe Biden, deklaroi në dhjetor se Putini po planifikon të sulmojë një vend të NATO-s pasi të përfundojë në Ukrainë, ndërsa në janar admirali Rob Bauer, kryetar i komitetit ushtarak të NATO-s, u bëri thirrje vendeve anëtare të aleancës që të jenë gati për të luftuar një luftë të plotë me Rusinë brenda 20 viteve të ardhshme.
Asgjë që Putini ka thënë para suksesit të tij në zgjedhje nuk duhet të shpërdorojë askënd me pikëpamjen se Kremlini do të thotë qartë biznes në drejtim të përshkallëzimit të konfrontimit të tij me Perëndimin. Për më tepër, ky është një vlerësim që duhet të shërbejë si një thirrje zgjimi për shtetet e NATO-s si Britania që mbeten në një gjendje mohimi në lidhje me aftësinë e forcave të tyre të armatosura për të përballuar sfidën që mentaliteti luftarak i Kremlinit paraqet për sigurinë evropiane.
Paralajmërimi i kësaj jave, për shembull, nga kryeministri i Kosovës, Albin Kurti, se Britania duhet të dërgojë më shumë trupa për të ndihmuar në parandalimin e pushtimit të vendit të tij nga forcat serbe të mbështetura nga Rusia, është vetëm shembulli i fundit i planeve ekspansioniste të Moskës.
Ndërsa ministrat vazhdojnë të këmbëngulin që ushtria e Mbretërisë së Bashkuar të ruajë mjetet për të mbajtur vendin të sigurt, kjo dukshëm nuk është pikëpamja e ish-shefave të mbrojtjes me shumë përvojë, të cilët, të lirë nga kufizimet e gradave të tyre të mëparshme, kanë nxjerrë në pah papërshtatshmërinë e përpjekjeve të qeverisë për të pajisur ushtrinë për sfidën reale që paraqet Putini.
Në një artikull të botuar këtë javë nga “New Bletchley Network”, iluministët e tillë si Lordi Robertson, ish-sekretari i Mbrojtjes nga “New Labour” dhe Sekretari i Përgjithshëm i NATO-s, dhe Lordi Sedwill, i cili shërbeu si këshilltar i sigurisë kombëtare nën Theresa May dhe Boris Johnson, bënë thirrje publike që Qeveria të trajtojë çështjen e riarmatimit me seriozitetin që meriton.
“Për të qenë të besueshëm në aspektin e parandalimit, ne duhet të përgatitemi vërtet për luftë dhe t'ia komunikojmë këtë armiqve të mundshëm, NATO-s dhe aleatëve, dhe veçanërisht publikut britanik”, paralajmëron gazeta. Për më tepër, top-prioritet duhet të jetë rindërtimi i ushtrisë, e cila, me fuqinë e saj aktuale prej rreth 75,000 trupash – më e vogla që nga epoka e Napoleonit – është reduktuar “shumë nën masën kritike kombëtare”.
Duke ardhur nga figura të tilla të dalluara dhe të respektuara në institucionin tonë të mbrojtjes, “Downing Street” do të ishte mirë të merrte parasysh këshillën e tyre të urtë, në vend që të merret pafundësisht me refrenin e saj të lodhur se synon të rrisë shpenzimet e mbrojtjes në 2.5 për qind të PBB-së “kur rrethanat fiskale dhe ekonomike e lejojnë”.
E njëjta gjë vlen edhe për aleatët tanë në Evropë, ku perspektiva e dallueshme e fitores së Donald Trump në zgjedhjet presidenciale të nëntorit ka nxitur shumë shtete evropiane të rrisin shpenzimet e tyre të mbrojtjes për të përmbushur kërkesat e NATO-s prej 2 për qind të PBB-së.
Ndërsa vetëm tre vende të NATO-s përmbushën detyrimin e tyre ndaj NATO-s në vitin 2014, kjo shifër ka të ngjarë të rritet në 19 këtë vit. Por kjo ende bën që 13 vende të tjera të dështojnë të paguajnë detyrimet e tyre, një lëshim që nuk do t’i ik Trumpit, i cili, në intervistën e tij në “GB News” me Nigel Farage këtë javë, tha se ai mbetet i përkushtuar ndaj NATO-s – për sa kohë që evropianët paguajnë për vete.
Është mjaft mbresëlënëse që, me Putinin që tani haptazi kërcënon kufijtë e Evropës dhe me Trumpin që vë në pikëpyetje të ardhmen e NATO-s, ka ende vende që mbeten të pavullnetshme për të përmbushur përgjegjësitë e tyre të mbrojtjes. Nëse rizgjedhja e Putinit nuk arrin t’i kthjellojë ata nga hutimi i tyre, ndoshta asgjë nuk do të arrijë ta bëjë këtë.
Shkrimi origjinal është botuar në “The Telegraph”, dhe është përkthyer nga Klankosova.tv
