PSG-ja, një dinasti në ardhje apo mrekulli e një sezoni?

Tripleta e Paris Saint-Germainit ishte theksi i krejt sezonit të shkuar në futbollin botëror. Largimi i Kylian Mbappesë u pa nga shumë si një sezon i orvatjes së PSG-së për t’u mësuar me jetën pa liderin në fazën e sulmit, nga i cili vit pas viti pritej që t’i çonte bash te lavdia që e prekën fill pasi ai vajti në Bernabeu. Shpërthimi i Bradley Barcolas, katapultimi i Desiree Doues, “flaka e janarit” me ardhjen e Kvicha Kvaratskhelias, me në krye Ousmane Dembelenë që shënoi sezonin e jetës, bënë që sulmi i parisienëve të bëhej mospërfillës ndaj secilës mbrojtje të çeliktë nga klubet e tjera elitare në Evropë. Fabian Ruiz, Vitinha dhe ardhja e re, Joao Neves, ishin dirigjentët e mesfushës që thyenin kurrizin e kundërshtarit me zigzaget e kundërsulmeve të pafalshme që demoralizonin secilën vijë mbrojtjeje. Veterani Marquinhos pati njashtu shoqëri të mirë në mbrojtje, duke i bërë hyzmet italianit Gigi Donnarumas përkrah të sapoardhurit, Willian Pacho në qendër të mbrojtës, dhe krahët e elektrizuar nga Achraf Hakimi dhe Nuno Mendes. Italiani i sipërpërmendur pati punë te porta, dhe ishte fenomenal kur kishte, por dhjetëshja para tij dukej sikur ia rriste vetëbesimin me agresivitetin e tyre teksa ia mësynin sulmit. Ata demoluan kundërshtar pas kundërshtari. Finalen e Kupës së Francës, ndaj Reimsit, e fituan me rezultat 3:0 që në pjesë të parë. Kampionatin e fituan “me kilometra” larg vendit të dytë, Olympique Marseillet. 19 pikë dallim. 92 gola të dhënë. 35 sosh të marrë. Erdhi dhe finalja e Ligës së Kampionëve. Përgjatë rrugës e kishin hequr liderin e sezonit të rregullt, Liverpoolin, teksa ngritja eventuale në moral dhe peformancë në Evropë u erdhi mjaft ngadalë, aq sa në një pikë rrezikonin të mos kualifikoheshin fare midis 24 klubeve prej 36 gjithsej sa garonin në fazën e stinorit të rregullt. Në finale, kolaps i Interit. Francezët ia bënë sefte “Championsit” me një manitë kundër italianëve të cilët heroikisht e kishin eliminuar Barcelonën në trilerin 13-golësh nga dy takimet gjysmëfinale. Gazetari dhe komentatori i sportit, Lirim Peci ia jep hakun Parisit, por mbi të gjitha, “shoferit” të klubit, Luis Enriques, i cili ristrukturoi klubin dhe ia dha një energji të re që nga largimi i bujshëm i Kylian Mbappesë. “Ka nisur si projekt i madh por PSG deri në sezonin e fundit nuk kishte arritur të lë gjurmë. Me largimin e Kylian Mbappesë, shumë analistë menduan se skuadra do të ishte më e dobët mirëpo kështu nuk mendoi Luis Enrique të cilit i besuan zyrtarët e klubit dhe ia plotësuan dëshirat duke transferuar lojtarët që i deshi në skuadër strategu spanjoll”, ka thënë Peci për Klankosova.tv. “Në fillim të sezonit të kaluar, pakkush besoi në suksesin e PSG-së mirëpo ‘princat’ arritën që të fitojnë çdo trofe të mundshëm”. “Kjo formë e ekipit që i prin Enrique duke u bazuar edhe tek mosha mesatare shumë e re mund të jetë një garanci nga klubi parisien për një dominim total jo vetëm në Ligue 1 por edhe në Champions League”. Mirëpo, erdhi finalja e Botërorit për Klube. Paris Saint-Germaini hynte me motivin pasi kishte shkallmuar klubin më të madh në botë, Real Madridin, 4:0 në gjysmëfinale. Por, të Kaltrit e Enzo Marescas kishin plane të tjera. 3:0 në pjesën e parë dhe ëndrra e Parisit u përmbys. Mirëpo, për Pecin kjo disfatë nuk e zbeh “faktin” që gjiganti francez është aktualisht klubi më i fortë në botë. Teksa, edhe për të Kaltrit ka një parashikim pozitiv, por në kufijtë e shtetit të tyre. “Një finale e cila nuk ishte aspak e barabartë, me një Chelsea që kishte synime të qarta që nga fillimi për t’u shpallur kampion botëror dhe një PSG që nuk ishte në asnjë moment në element. Ishte një ditë e zezë për parisienët, një nga ato ditët ku nuk funksionon asgjë, e sidomos në mesfushë”. “Prapë se prapë, edhe pse PSG pësoi në atë finale, mendoj që Luis Enrique e ka skuadrën më të fortë në botë ndërsa sinjale tepër pozitive nga londinezët e Chelseat për sezonin e ri dhe mendoj që qysh tash Enzo Maresca me të përzgjedhurit e tij kanë hedhur kandidaturën për titull në Premier League”. Sezoni i ardhshëm do të tregojë nëse njëmend po hidhen themelet e një dinastie, apo nëse PSG-ja do të ruajë domimin vendor e të jetë vetëm “njëra ndër” favoritet për të marrë frerët e Evropës. Finalja e humbur thellë ndaj Chelseat ka lëkundur “absolutizmin” mbi fuqinë e PSG-së, që nisi me fitoren e madhe ndaj Interit dhe rroku qiellin me triumfin deklasues ndaj Real Madridit një stad para finales së hidhur ndaj klubit anglez. /Klankosova.tv