Lajmet e fundit
Në një botë të zemëruar plot tensione, BE-ja duhet të pranojë vende si Gjeorgjia dhe Kosova, mendon Jaap de Zwaan.Marrëveshja kryesore e [koalicionit holandez] PVV, VVD, NSC dhe BBB thotë se Holanda është shumë kritike për zgjerimin e mëtejshëm të Bashkimit Evropian. Është thelbësore që ne të ruajmë sovranitetin tonë kombëtar. Holanda nuk është më një vend plotësisht sovran, sepse ne jemi të detyruar nga marrëveshjet evropiane dhe ndërkombëtare në shumë fusha. Por përveç kësaj, ky qëndrim ngurrues është i pajustifikuar. Ky zgjerim ka të bëjë me gjashtë vende të Ballkanit Perëndimor (Serbinë, Maqedoninë e Veriut, Malin e Zi, Bosnje-Hercegovinën, Kosovën dhe Shqipërinë) dhe Ukrainën, Moldavinë dhe Gjeorgjinë. Me përjashtim të Ukrainës, vende të vogla deri në shumë të vogla. Në një botë të zemëruar plot tensione, është mirë që gjithnjë e më shumë vende duan të ndajnë vlerat tona themelore të BE-së dhe të mbështesin politikat tona të përbashkëta për çështje të tilla si tregu i brendshëm, mjedisi, politika e jashtme dhe bashkëpunimi gjyqësor. Në të kundërt, si një mbështetëse e tregtisë së lirë dhe me rrjete të rëndësishme ndërkombëtare, Holanda ka një interes për një treg më të madh ekonomik. Kjo na mundëson të bëjmë investime në vendet e reja. Kjo mund të sigurojë punësim në ato vende dhe mund të stimulojë zhvillime të reja ekonomike. Ne mund të fitojmë para nga ajo vetë. Një situatë fituese. Ia vlen një çmim Sigurisht që duhet të shohim edhe kostot. Politikat ekzistuese, përfshirë ato për bujqësinë, do të duhet të reformohen. Por zgjerimi duhet të jetë një çmim për ne. Nëse kjo nuk ndodh, vendet kandidate do të mbeten 'jashtë' dhe kjo mund të çojë lehtësisht në trazira në kufijtë tanë të jashtëm. Luftimi i këtyre trazirave do të jetë gjithashtu një çështje e kushtueshme. Nga rruga, zgjerimi nuk është i menjëhershëm. Përkundrazi, do të jetë një proces (shumë) i gjatë. Ne mund të luajmë një rol të rëndësishëm në këtë, për shembull duke mbështetur zhvillimin e institucioneve që funksionojnë mirë në vendet e përfshira. Ndërkohë, fakti që do të duhet shumë kohë nuk e pengon bashkëpunimin intensiv me kandidatët, veçanërisht në fushat për të cilat ne vetë kemi interes. Kjo përfshin politikat në fushën e sigurisë, si mbrojtja, azili dhe migrimi, luftimi i krimit ndërkombëtar dhe klima dhe energjia. Një avantazh shtesë është se procesi është 'i dukshëm' për vendet kandidate dhe mund të jetë motivues për popullsinë e tyre. Në çdo rast, duhet të supozojmë se aderimi do të bëhet 'gradualisht'. Kandidatët individualë nuk duhet të punojnë së bashku në proces. Të gjithë kandidatët mund të zhvillohen me ritmin e tyre. Përparimi në një skenar të tillë bëhet në bazë të rezultateve. Stabiliteti dhe siguria Në të gjitha këto, duhet të jetë e qartë se anëtarësimi i plotë është i imagjinueshëm vetëm nëse kandidatët i kanë plotësuar kushtet minimale, veçanërisht në lidhje me demokracinë, respektimin e të drejtave të njeriut dhe sundimin e ligjit. Bëhet fjalë për realizimin, respektimin dhe ruajtjen e vlerave të tilla si qeverisja e mirë, liria e shprehjes, liria e medias, liria e arsimit, mbrojtja ligjore dhe një gjyqësor i pavarur. Përsëri: do të duhet pak kohë para se kjo të ndodhë kudo. Në përgjithësi, mund të shfaqet një model i 'më shumë shpejtësive'. Vendeve kandidate u ofrohet një perspektivë konkrete për anëtarësimin e plotë, ndërsa - në prag të këtij anëtarësimi - bashkëpunimi zhvillohet në fushat ku shtetet anëtare ekzistuese, kandidatët dhe vetë BE-ja kanë interesa të përbashkëta. Vetëkuptohet se nga një zhvillim i tillë do të përfitojnë stabiliteti dhe siguria në kontinentin evropian.
Shkruar për trouw.nl nga Jaap de Zwaan, një avokat dhe studiues juridik holandez. Që nga viti 1998 është profesor i së drejtës së Bashkimit Evropian në Universitetin Erasmus të Roterdamit.
Përkthyer nga klankosova.tv.
