Kush ka frikë nga një tullumbace kineze?

Ndonjëherë në këtë planetin tonë, ushtarakët bëjnë budallallëqe. Për shembull, në vitin 2021, ushtria e Shteteve të Bashkuara sulmoi aksidentalisht një fabrikë vaji luledielli në Bullgari. Po atë vit, forcat e armatosura italiane shpërthyen gabimisht një kotec pulash në veri të Italisë. Pak më larg në kohë, në Betejën e Karansebes të vitit 1788, ushtria austriake sulmoi 'veten' aksidentalisht, duke rezultuar në rreth 10 mijë viktima. Tani, një tjetër marifet i çuditshëm ushtarak është tërhequr në skenën botërore - por me qëllim. Më 4 shkurt, një avion luftarak i ShBA-së rrëzoi atë që Shtetet e Bashkuara këmbëngulin se ishte një “tullumbace spiune” kineze në brigjet e Karolinës së Jugut. Por, sipas Kinës, ajo ishte thjesht një tullumbace e motit që kishte dalë jashtë kursit. Objekti ajror u hoq me një raketë Sidewinder – e cila, me një çmim prej 400 mijë dollarësh, ishte gjithashtu arma e zgjedhur një javë më vonë, ndërsa ushtria amerikane filloi në mënyrë të furishme të gjuante më shumë gjëra të paidentifikuara në qiell. Deklaratat luftarake dhe të turpshme erdhën nga institucioni politik i ShBA-së dhe presidenti Joe Biden refuzoi të kërkonte falje për rrëzimin e balonës kineze - ndërsa Java e Aviacionit shpërndau sugjerimin se një nga artikujt e paidentifikuar mund të ishte një tullumbace e lirë e raportuar e zhdukur nga Balona e Illinois Veriore. Në përgjigje të fatit të balonës kineze, kryediplomati kinez Wang Yi e kategorizoi sjelljen e ShBA-së si "pothuajse histerike" dhe i kërkoi ShBA-së "të mos bëjnë gjëra të tilla absurde thjesht për të larguar vëmendjen nga problemet e veta të brendshme". Sigurisht, ShBA-ja vuan nga një bollëk çështjesh tokësore që janë më të rrezikshme nga ana ekzistenciale sesa një tullumbace në brigjet e Karolinës së Jugut. Këto variojnë nga mungesa e një sistemi funksional të kujdesit shëndetësor apo arsimor, epidemia e vazhdueshme e të pastrehëve deri te fakti se të shtënat masive mund të shpallen gjithashtu një argëtim zyrtar kombëtar. Më 18 shkurt, një person i armatosur në një qytet rural të Misisipit qëlloi për vdekje gjashtë persona - episodi i fundit në një shfaqje horror të pafund. Por, hej, Kina është kërcënimi i vërtetë për "sigurinë" amerikane. Ndërkohë, duhet të theksohet se, edhe nëse balona kineze po kryente vërtet mbikëqyrje dhe jo operacione meteorologjike, reagimi i ShBA-së është ende goxha "i çmendur" duke pasur parasysh rekordin yjor të vendit për të vëzhguar të gjithë dhe gjithçka në botë. Kjo përfshin dekada të spiunimit veçanërisht agresiv kundër vetë Kinës, nga epoka e Luftës së Ftohtë të avionëve spiunë U-2 deri në ditët e sotme. Natyrisht, e drejta e dhuruar e njëanshme e ShBA-së për të vepruar si "Vëllai i Madh" shtrihet edhe në praktikën e spiunimit ndaj qytetarëve amerikanë, duke folur për "probleme të brendshme". Merrni si shembull CIA-n, e cila mbi të gjithë energjinë që harxhon duke kryer keqbërje jashtë vendit, në një farë mënyre arrin të gjejë kohën për t'u përfshirë në mbikëqyrjen masive të paligjshme të amerikanëve, pa mbikëqyrjen e duhur apo masa mbrojtëse kundër shkeljes së privatësisë. Pastaj është FBI, që, siç vëren Unioni Amerikan i Lirive Civile, ka një "histori të gjatë të abuzimit me fuqitë e saj të mbikëqyrjes së sigurisë kombëtare", duke filluar me programin COINTELPRO gjatë Luftës së Ftohtë që "shenjestëroi shumë grupe protestuese jo të dhunshme dhe disidentë politikë me përgjime të paligjshme, kontrolle fizike pa arsye dhe një sërë mashtrimesh të tjera të pista”. Tani në epokën e "luftës kundër terrorit", FBI ka treguar përkushtim edhe më të madh për çmontimin e lirive themelore civile. Komunitetet myslimane janë persekutuar veçanërisht me mbikëqyrje të paarsyeshme të pajustifikuar dhe shumë "mashtrime të tjera të pista", si kur agjencia vendosi të shpenzonte një mori parash nga taksapaguesit amerikanë për të paguar informatorët për të kapur njerëz të padyshimtë në komplote terroriste të prodhuara nga FBI. E fundit, por jo më pak e rëndësishme, Agjencia e Sigurisë Kombëtare (NSA) ka bërë pak për "sigurinë kombëtare" duke kryesuar mbikëqyrjen masive sekrete dhe të paligjshme të amerikanëve, duke përfshirë përgjimin e komunikimit telefonik dhe internetit. Mes gjithë rrëmujës mbi balonën kineze, fola me një ish-punonjës të kompanive të ndryshme të njohura të mbrojtjes të kontraktuara nga NSA dhe Pentagoni, i cili kërkoi anonimitetin. Ai spekuloi se Biden thjesht po përpiqej të shfaqej "i ashpër në mbrojtje" me arratisjet e tij ajrore, në mënyrë që të kënaqte sektorët më të lumtur të institucionit. Në fund të fundit, nuk ka asgjë më të ashpër se sa të hidhni në erë një balonë me një raketë 400 mijë dollarëshe. Mbetjet e balonës aktualisht po analizohen në laboratorin e FBI-së në Quantico, Virxhinia, ku u transportuan pasi u gjetën në brigjet e Atlantikut. Sido që të jetë diagnoza përfundimtare, është e sigurt të supozojmë se nuk e kemi parë fundin e absurditetit, veçanërisht duke pasur parasysh natyrën krejtësisht të mbushur me bllokim të qiellit këto ditë, ku mund të zgjedhim kërcënimet e mundshme të ajrit. Por të trembesh për një “tullumbace spiune” kineze gjithashtu zvogëlon të gjithë terrorin ajror të vërtetë që është prodhuar në ShBA – nga bombardimi dhe përplasja e Afganistanit dhe Irakut deri te ngopja e qiejve me dronë të armatosur. Në vitin 2011, një sulm me dronë i CIA-s në Jemen vrau në mënyrë jashtëgjyqësore Abdulrahman al-Awlaki, një shtetas amerikan 16-vjeçar. Tani që precedenti ushtarak është krijuar për shpërthimin e furishëm të balonave dhe objekteve të rastësishme të paidentifikuara nga qielli - dhe ndërsa paniku i "Made-in-USA" nxit një atmosferë të sinofobisë luftarake - është koha për një kontroll të realitetit. Me fjalë të tjera, mund të thuash, është koha për të shpërthyer balonën e Amerikës.