Kurti: Nëse e duam atdheun siç e deshën dëshmorët si Bahri Fazliu, le të ecim rrugës së tyre

Kryeministri i Kosovës, Albin Kurti, ka kujtuar 24-vjetorin e rënies së dëshmorit Bahri Fazliu, i cili u vra në Bogiqe, zonë kufitare mes Shqipërisë, Kosovës e Malit të Zi. Kurti tha se Fazliu edhe në momentin e rënies së tij, ai shkrepu armën drejt armikut duke vrarë një nga ushtarët jugosllavë që e vranë atë. “Pas vrasjes së të vëllait, Fahriut më 1989, ai u betua mbi trupin e tij se do të vazhdonte rrugën politike të tij për çlirimin e Kosovës dhe bashkimin e trojeve shqiptare. Atë kohë anëtar i Lëvizjes Popullore për Republikën e Kosovës, Bahriu u arrestua dhe u burgos për 6 muaj. Por burgu nuk e lëkundi, përkundrazi, ai refuzoi nxitjen e avokatit që të shprehej i penduar për veprimtarinë e tij politike, shkroi Kurti, transmeton Klankosova.tv. I pari i qeverisë kujtoi kohën kur Bahri Fazliu me aktivistë të tjerë të LPK-së më 25 maj 1993 formuan Lëvizjen Kombëtare për Çlirimin e Kosovës (LKÇK). “Nga kjo kohë, Bahriu që nga shokët quhej me nofkën “Gëzimi”, do të vepronte dhe jetonte në ilegalitet. Ky njeri që kishte udhëhequr orkestrën “Zëri i Kosovës”, ku ai këndonte dhe luante në çifteli, në sharki, në fyell dhe në kitarë, nga tani do të orkestronte lëvizjet e LKÇK-së për përgatitjen e luftës së armatosur kundër Serbisë okupatore, për çlirimin e Kosovës”. ““Çlirimi” u bë kryefjala e tij dhe me këtë emër e pagëzoi edhe organin e LKÇK-së, revistën “Çlirimi”. Dy duar të bashkuara pranë një pushke me flamur kombëtar në sfond dhe me moton “Liri a vdekje”, ishte stema e zgjedhur prej tij dhe shokëve marrë nga Muzeu Kombëtar në Tiranë, për revistën “Çlirimi”, që shpërndahej ilegalisht nën pragjet e dyerve dhe kudo ku duheshin shkuar fjalët dhe tekstet e Bahriut me shokë. Në shkrimet e tij, Bahri Fazliu nuk kurseu nga kritika e tij e thellë dhe konstruktive, askënd që nuk ishte për çlirimin me luftë të Kosovës”, shkroi Kurti, përcjell Klankosova.tv. Tutje, Kurti përmendi edhe një “Thirrje për bashkëbisedim” të Bahriut drejtuar Shtabit Qendror të UÇK-së e në të cilën shkruante se “Këshilli i Përgjithshëm i Lëvizjes Kombëtare për Çlirimin e Kosovës, i interesuar për bashkëpunim me çdo organizëm luftarak, gjë të cilën e ka detyrë edhe programore, fton udhëheqjen e UÇK-së për një bashkëbisedim të realizimit të bashkëpunimit UÇK-LKÇK në trojet e pushtuara shqiptare”. “Kjo letër iu dorëzua vetë Adem Jasharit, ndonëse ai dhe Bahriu nuk arritën të takoheshin, meqë Kryekomandanti Adem u vra vetëm një muaj më pas. 4 ditë pas rënies së Bahriut (1971 – 1998), më 11 maj 1998, u realizua bashkimi i LKÇK-së me UÇK-në, i ideuar prej ti”, tha Kurti. “Që në të gjallë të tij, ai na u drejtua me poezinë e tij “Të gjallëve”, ku Bahri Fazliu shkroi edhe këto vargje: “Nëse dëshironi amanetin e dëshmorëve, Mos pyesni kë kishin afër çastin e fundit, Secili prej nesh ka qenë prezent. Nëse dëshironi t’i nderoni dëshmorët, Mos shkoni te varret e tyre për të vendosur lule, Lulet do t’ju vyshken në dorë Nëse … Çdo gjë që u intereson të dini për dëshmorët, Ecni në rrugën e tyre, Aty do të gjeni gjeninë e tyre.”” “Andaj, nëse vërtetë e duam dhe e synojmë atdheun siç e deshën dhe punuan për të dëshmorët si Bahri Fazliu, le të ecim rrugës së tyre, se aty do të gjejmë gjeninë e tyre”, është shprehur Kurti, transmeton Klankosova.tv.