Filmi më i ndjekur në Netflix, “Luckiest Girl Alive a bazohet në histori të vërtetë?

Mila Kunis, në filmin që radhitet në rendet e para në Netflix, portretizon shkrimtaren adoleshente që përjetoi të shtënat në shkollë. Admirues të shumtë të filmit "Luckiest Girl Alive", e cili hë për hë është numri një në Top 10 të Netflix, kanë shtruar pyetjen nëse historia që tregon Mila Kunis, në këtë film, bazohet në një histori të vërtetë. “Ani” është një shkrimtare, jeta e së cilës në dukje është e përsosur, derisa ajo fillon të zbërthehet kur një dokumentar me krim të vërtetë, e detyron atë si adoleshente të përballet me të shtënat në shkollë. "Luckiest Girl Alive", përmban skena tronditëse, por që shumë shikues, po bëjnë thirrje për paralajmërime më të forta që a bazohet ky film në ngjarje reale? Filmi është teknikisht i bazuar në një roman misterioz të vitit 2015 me të njëjtin emër nga Jessica Knoll, shkruan Independent, transmeton KlanKosova.tv. Në këtë libër, adoleshentja Ani, përdhunohet në grup në një festë në shtëpi, nga disa nga shokët e saj të klasës. Se çfarë i ndodhi, ajo u tregon miqve të saj Arturit dhe Benit, dhe më pas ata ndajnë përvojat e tyre të “ngacmimit” nga të njëjtët djem që e përdhunuan atë. Më vonë, Arthur dhe Ben kryejnë një akt me të shtëna masive në shkollë. Knoll, deklaroi se romani i saj ishte një vepër me trillime, po ashtu shpjegoi se historia e përdhunimit ishte frymëzuar nga përvojat e grave të tjera për të cilat kishte dëgjuar ajo. Në një ese të botuar në buletinin feminist të Lena Dunham, Lenny Letter, Knoll zbuloi se përvoja e Anit për përdhunimin në grup ishte frymëzuar nga sulmi i vetë Knoll-it që ajo pësoi ndërsa ndiqte si adoleshente një shkollë private. Duke folur për arsyen pse ajo hezitonte t’u tregonte njerëzve se historia bazohej në përvojën e saj, Knoll tha për Today: “Gjithmonë ndihem pak e pamerituar që të quhesha si e guximshme ose e guximshme, sepse më duhej të hapeja në trillime”. “Kishte këto duel brenda meje. Kërkoja dëshpërimisht lëshimin e historisë sime në letër dhe vërtetimin e njohjes së asaj që më kishte ndodhur si përdhunim. Unë kisha nevojë për atë”. Ndër tjera ajo shtoi: “Por nga ana tjetër, kisha frikë se njerëzit do ta lexonin dhe dilja në të njëjtin përfundim që bënin njerëzit kur isha në shkollë të mesme, që ishte se nuk kishte ndodhur asnjë shkelje dhe se kisha marrë pjesë disi në të”. Përfundimisht, historia në libër dhe film, nuk bazohet në një ngjarje reale të jetës.