Drejtimi kryesor i Qeverisë së re: Anëtarësimi në NATO

Të premtën e kaluar  (me 16 gusht), Vjosa Osmani, Presidentja e Kosovës kumtoi që zgjedhjet parlamentare në Kosovë do të mbahen me 9 shkurt të vitit të ardhshëm. Duke këmbëngulur që edhe në këtë çështje më shumë teknike ta shfaqë mëvetësinë e saj, Presidentja nuk u rreshtua as pas propozimit të tri partive opozitare që votimet për përbërjen e re të Kuvendit të Kosovës të organizohen me 26 janar, dhe as pas propozimit të Lëvizjes ‘Vetëvendosje’ që qendrat e votimit të hapen një javë më pas, me 2 shkurt. Sidoqoftë, e veçanta e këtyre zgjedhjeve është tashmë e ditur për të gjithë qytetarët e Kosovës, e lëre më për vet skenën politike të vendit: Këto do të jenë zgjedhjet e para të rregullta që prej se Kosova është bërë shtet i pavarur, me 17 shkurt të vitit 2008. Prej atëherë e deri më sot, në Kosovë janë mbajtur pesë palë zgjedhje  (nga tetë zgjedhje sa ka pasur Kosova që prej çlirimit e këndej, të parat janë mbajtur në vitit 2001), në harkun kohor 2010-2021, me një mesatare prej pak më shumë se dy vite. Që të gjitha këto zgjedhje kanë qenë të parakohshme, gjë që ka nënkuptuar që njëri prej mekanizmave kushtetues është aplikuar për t’i provokuar/ mundësuar ato, për shkaqe të ndryshme, të cilat që të gjitha janë bashkuar, në një mënyrë apo tjetrën rreth mungesës së një stabiliteti qeveritar apo rreth vlerësimeve të një partie që votimet e parakohshme i shkojnë për shtati asaj partie. Nuk ka dyshim që qytetari mesatar i vendit u pati lodhur nga votimet e shpeshta, veçmas në periudhën 2017-2021, kur brenda një periudhe prej 32 muajsh ai votoi tre herë, teksa në këta 32 muaj u ndërruan katër qeveri të ndryshme. Në ndërkohë, janë bërë ndryshimet në Ligjin për zgjedhjet e përgjithshme, të cilat do të mundësojnë një seleksionim më të plotë të kandidatëve për deputet të një partie  (nga pesë sa ka qenë deri më sot, në dhjetë), si dhe do të krijojnë rrethana më të veçanta për votimin e diasporës. Zgjedhjet e rregullta kanë procedura të zakonshme edhe kur bëhet fjalë për fushatën parazgjedhore: Ajo do të jetë plot tridhjet ditë, megjithëse shumëkush mund të shtojë këtu që skena politike kosovare, më së shumti falë mediave dhe rrjeteve shoqërore, ka kohë që është e përfshirë në një kampanjë të tillë. Gjithsesi, fakti që do të kemi një rrjedhë të rëndomte drejt datës së votimit, 9 shkurtit të vitit të ardhshëm, ofron një mundësi të paparë në këtë historinë e re politike të Kosovës  (që nisë me shpalljen e shtetit), që të gjitha partitë kosovare të përgatisin oferta më të plota, më të detalizuara, më kumtimplota se çka do të bëjnë me politikën dhe shoqërinë kosovare në këtë mandatin e ardhshëm katërvjeçarë, 2025-2029, që do të përmbyllet, nëse sërish do të kemi një mandat të plotë qeverisës, në vitin kur do të shënojmë tridhjetë vjetorin e çlirimit të Kosovës. Natyrisht, çdo votim, secila palë e zgjedhjeve i ka ato vijat konfrontuese në mes të subjekteve që i prinë qeverisë dhe atyre që janë në opozitë, dhe shumëçka personale do të sipërfaqësohet gjatë kësaj fushate që na pret. Megjithatë, në këtë rast, pra, para zgjedhjeve parlamentare të 9 shkurtit, së paku në teori, gjasat janë më të mëdha se zakonisht që fushata parazgjedhore, e cila do të duhej të përfshinte edhe debate televizive midis pretendentëve për postin e Kryeministrit të Kosovës, do të mund të përqëndrohej në vizionin e liderëve dhe të partive tona për Kosovën e viteve të ardhshme. Nuk duhet të jesh edhe aq shumë i informuar për zhvillimet politike në vend, në rajon, në Evropë dhe në Botë, për të kuptuar që vitet vijuese do të jenë tej mase sfiduese për shtetin e Kosovës. Për shkaqe të njohura për të gjithë ne, Kosova ende nuk e ka siguruar atë ‘njohjen universale’ si shtet, apo nuk ka arritur të anëtarësohet në organizatat kryesore ndërkombëtare  (para se të gjithash në OKB). Duket që në këtë kontekst, prioritet absolut i Qeverisë së re të Kosovës, në mandatin e ardhshëm katërvjeçarë do të duhej të ishte anëtarësimi i Kosovës në Aleancën Veri-Atlantike.