Shtrohet pyetja e drejtpërdrejtë:
Si do të jetojmë së bashku në të ardhmen?
Ka disa përgjigje të drejtpërdrejta që mund të gjenden midis 46 pavioneve që përbëjnë ngjarjen më të madhe të arkitekturës në botë, shkruan Euronews, transmeton Klan Kosova.
Kjo pjesërisht sepse problemet e paraqitura në këtë bienale si ndryshimi i klimës, kapitalizmi, pabarazia, seksizmi dhe racizmi janë të gjitha këto probleme komplekse dhe të ndërlidhura.
Kuratori i Bienales gjithashtu i lidh ato me problemet e pandemisë aktuale.
"Pyetja se si do të jetojmë së bashku u shtrua për shkak të ndryshimit të klimës, për shkak të polarizimit të thellë politik, për shkak të çështjeve të rritjes së pabarazive në të gjithë globin. Këto janë shkaqet e pandemisë dhe këto janë arsyet që ne e bëjmë këtë pyetje", Hashim Tha Sarkis.
Sarkis beson se një mësim i rëndësishëm i marrë nga pandemia është të mbijetuarit së bashku.
"Nevoja për të rimenduar nocionin e së mirës së përbashkët duke përfshirë shëndetin publik, që mendoj se është një mësim i thellë që duhet të mësojmë nga pandemia. Dhe arkitektura merr pjesë në formësimin e shëndetit publik," thotë ai.
"Spitali i së Ardhmes" është një instalim veçanërisht i kohës për këtë epokë të koronavirusit.
Ai vë në dyshim rolin e institucioneve të kujdesit shëndetësor dhe të ardhmen e tyre, duke pretenduar se ka gjithnjë e më shumë prova që modeli perëndimor i kujdesit shëndetësor mund të ketë arritur kufijtë e tij.
Pavijoni i Irlandës, i titulluar
"Gërshetim", është kritik ndaj ekonomisë së vendit të energjisë të shpejtë të të dhënave.
"Industria e qendrës së të dhënave në Irlandë në vitin 2027 do të konsumojë afërsisht një të tretën e të gjithë energjisë elektrike në Irlandë. Pra, ky projekt ka të bëjë me thënien se reja është një proces nxjerrës që kërkon sasi të pabesueshme të energjisë elektrike që zakonisht korret ose ndërtohet nga lëndët djegëse fosile", tha bashkë-kuratori Donal Lally.
Pavioni i
"Pasigurisë" së Spanjës krijon një ndjenjë mashtruese të lumturisë dhe dritës nga copat e letrës të pezulluara - por ka të bëjë vërtet me keqtrajtimin e migrantëve.
"Projekti dinjitozon situatën e njerëzve që janë në një situatë të paligjshme, ata thjesht quhen ilegalë. Ata nuk janë kriminelë por trajtohen si të tillë. Ata janë njerëz që ikin nga situata të tmerrshme," tha Sofía Piñero, bashkë-kuratori i saj.
Gjermania na paraqet me atë që duket të jetë një distopia e zymtë - është viti 2038 kur hapësirat janë zbrazur plotësisht, dhe vetëm kodet QR mund të na ofrojnë ndonjë përcaktim.
Por kuratorët i kanë dhënë titullin
"Qetësia e Re". Ata paraqesin vizitorët me një seri filmash që tregojnë histori të një bote më të mirë duke përdorur njohuritë dhe vizionet e një ekipi ekspertësh ndërkombëtarë në arkitekturë, art, ekologji, ekonomi, filozofi, politikë, shkencë dhe teknologji.
Projektet më shumëngjyrëshe si
"Museo Aero Solar" kanë bërë rrugë për në pavijonin kryesor.
Realizuar në Buenos Aires, kjo tullumbace është pjesë e një koleksioni në rritje të 'Muzeve Lundrues', të cilët ftojnë të gjithë të reduktojnë, ripërdorin dhe riciklojnë.
Dhe projekte të tjera të tilla si
"Ringjallja e Sublimes" u kërkojnë vizitorëve të hyjnë në një kuti qelqi dhe të përdorin të gjitha shqisat e tyre për të parë një lule të zhdukur, të humbur nga aktiviteti kolonial në Hawaii: Shkëmbi Hibiscadelphus Wilderianus.
Disa projekte, të tilla si
"Qyteti në pluhur", janë një përgjigje e drejtpërdrejtë ndaj asaj që Venediku përjetoi gjatë bllokimit: bukuria e qytetit bosh u bë përsëri e dukshme për shkak të mungesës së grupeve të mëdha të vizitorëve.
Ai dëshiron që njerëzit të reflektojnë për të ardhmen e turizmit për Venecian, pasi çdo hap i ndërmarrë nga turistët - madje edhe vizitorët në Bienale - mund të shkatërrojë ngadalë vendin.
Vizitorëve u kërkohet të ecin nëpër pllaka thyerje terrazzo për të kuptuar pjesën e tyre në dinamikën e Venecias dhe turistëve të saj.
Edicioni i 17-të i Bienales është i hapur për publikun deri më 21 nëntor 2021.
https://www.youtube.com/watch?v=TVVrTYWw5Bg
klankosova.tv
