Lajmet e fundit
Ndërsa varrezat e Ukrainës janë mbushur me ushtarë të rënë, numri i grave të mbetura pa burra po rritet.
Numri i tyre është vështirë të përcaktohet, pasi qeveria ukrainase ruan me kujdes të dhënat për viktimat e luftës, por ekspertët e shohin atë në dhjetëra mijëra.
Çdo grua ka përjetuar humbje, por secila e ka mënyrën e saj të përballjes me dhimbjen, raporton The New York Times, përcjell Klankosova.tv.
Rituali i përditshëm i Irynës
Iryna Sharhorodska, 29 vjeçe, humbi bashkëshortin e saj, Oleksandr, në maj të vitit 2023, disa ditë para se forcat ruse të pushtonin qytetin Bakhmut.
Pas vdekjes, Iryna ka vazhduar ta ndjejë praninë e tij çdo ditë, duke vizituar varrin e tij për t’i folur.
“Ata thonë se koha ndihmon, por nuk është e vërtetë. Për mua, çdo ditë është më e vështirë”, thotë ajo, përcjell Klankosova.tv.
Disa e gjejnë mbështetjen në grumbullime
Për shumë gra, grumbullimet e grupeve mbështetës janë një mundësi për të përballuar humbjen. Natalia Zvir, pas vdekjes së bashkëshortit të saj, Volodymyr, kuptoi se ndihma ishte e nevojshme, jo vetëm për fëmijët e saj, por edhe për veten.
Ajo pjesëmarrëse në një retreat mbështetjeje, ku gjeti shërim dhe forcë nga të tjerat që ndanë të njëjtën dhimbje.
Në qytetin e Morshyn, një grup grash mori pjesë në një terapi kolektive, ku, përmes aktiviteteve të thjeshta si frymëmarrja dhe bërja e kukullave, ato u ndihmuan njëra-tjetrës për të përballuar dhimbjen.
Viktoriia dhe periudha e errët pas humbjes
Viktoriia Zavhorodnia, shtatzënë në gjashtë muaj kur bashkëshorti i saj, Oleksandr, u vra, tregon për periudhën e saj të vështirë pas humbjes.
"Nuk di si e kalova atë pranverë. Ishte si një lloj shokimi", thotë ajo. Megjithatë, ajo gjeti forcë të vazhdonte për djalin e saj, Roman, duke iu kthyer punës vetëm pesë ditë pas ngjarjes.
Kohë dhimbjeje dhe lidhje të reja
Për disa gra, si Kateryna Dementiy dhe Oksana Tymchuk, ngushëllimi ka ardhur përmes miqësisë. Ato u njohën para luftës dhe, pasi të dyja humbën bashkëshortët në betejat e vitit 2023, forcuan lidhjen mes tyre.
"Pas humbjes, ndihesh sikur je në një grup tjetër, larg të tjerëve," thotë Oksana. Të dyja gratë kanë krijuar rituale për të përballuar dhimbjen, si telefonata të përditshme dhe aktivitete me fëmijët e tyre.
Një dhimbje që s’përfundon kurrë
Për Yulia Zmiyevska, e cila humbi bashkëshortin e saj Anton, dhimbja e humbjes është e thellë.
Ajo u bashkua me grupin "My Love, I’m Alive" pasi e pa se humbja e bashkëshortit kishte prekur jo vetëm zemrën e saj, por gjithashtu shkaktoi një abort.
Në një moment të mbushur me emocione, Yulia dhe gratë e tjera të grupit shpërndanë letra për bashkëshortët e tyre të vdekur, duke i lënë ato të lundronin në lumin Dnipro si një simbol të përpjekjes për të gjetur paqe.
Një luftë e shumëfishtë për çdo jetë
Lufta në Ukrainë ka lënë pas shumë histori dhimbjeje, por dhe forcë. Çdo grua, çdo nënë dhe çdo mbesë po lufton një luftë të brendshme për të mbijetuar dhe për të ndihmuar fëmijët e saj të rindërtojnë jetën pas humbjes së të dashurve të tyre.
Ato kanë gjetur ngushëllim dhe forcë në grupet mbështetëse, në miqësi, dhe shpesh, në momentet e vogla të përditshmërisë, që i japin forcë për të vazhduar.
