"E pakënaqur, e ftohtë, nimfomane, lesbike..."

“E pakënaqur, e ftohtë, nimfomane, lesbike... isha gjithçka, edhe një nënë beqare"

Kështu shkroi Simone de Beauvoir mbi reagimet ndaj volumit të dytë të librit të saj "Seksi i dytë". Jehona që pati libri, reagimet dhe qëndrimet ndaj tij - duke përfshitë edhe ndalimin e tij nga Vatikani - ishin rrjedhojë e diskutimit të hapur nga autorja mbi seksualitetin femëror, përfshirë homoseksualitetin.

Por në fakt, libri "Seksi i dytë" është shumë më tepër se kaq. Libri ngre pyetjen më thelbësore të feminizmit: çfarë do të thotë të jesh grua?

De Beauvoir e refuzon ekzistencën thjesht biologjike dhe përqendrohet në cilësinë e feminitetit, duke arritur kështu në thënien e saj më të famshme: "Një njeri nuk lind, por bëhet grua".

De Beauvoir e krahason shtypjen e grave me atë të hebrenjve, njerëzve me ngjyrë dhe popullsive të kolonizuara. Por ajo konkludon se seksizmi është një forcë unike, sepse gratë jetojnë, madje edhe i dashurojnë, shtypësit e tyre.

Në këtë libër, autorja bën një panoramë të jetës së grave: puna, mëmësia, pavarësia ekonomike, krijimtaria, seksualiteti, plakja dhe mërzia si rezultat i punëve shtëpiake (këto të fundit, sipas saj, do të thonë: të mbash larg vdekjen e në të njëjtën kohë të refuzosh jetën).

Proza e De Beauvoir është depërtuese. Përgjigjet e saj janë të thjeshta: gratë duhet të arsimohen njëlloj si burrat, të paguhen njëlloj me burrat dhe t'u krijohet qasje e lirë mbi planifikimin familjar dhe divorcin.

Në kohën kur u publikua, "Seksi i dytë" ishte një sukses. Shiti 22 mijë kopje në javën e parë në Paris në vitin 1949, ndërsa përkthimi në anglisht u bë menjëherë bestseller në Amerikë. Libri ka influencuar shkrimtare dhe feministe të brezave të mëvonshëm./botimeshqip/